Gj - Stoppen met roken dagboek

Zo even een kort berichtje stoppen gaat nog steeds redelijk goed. Moet er nog veel aan denken en ben laats tijdens een feestje bijna voor de bijl gegaan. Het blijft dus oppassen ook na zo'n tijd. Ben nu snip verkouden en natuurlijk krijgt het stoppen daar de schuld van want vroeger had ik dat nooit??? Ja weet het ook wel dat het onzin is maar je moet ergens je gek mee maken. Ga ook nog steeds mee met mijn stug doorrokende collega en dat vind iedereen maar gek maar merk dat ik me er prima bij voel zo af en toe een luchtje te scheppen. ( kan nu nee zeggen als het rot weer is)

Nou goed we zijn dus nog steeds gestopt en dat is dan meteen de beste poging tot nu toe en daar ben ik trots op.

Voor alle stoppers en denkers het ga je goed

Ja hoor ben er nog steeds maar niet meer zo vaak. Het lukt redelijk allemaal, maar soms steekt het de kop op, een klein stemmetje wat zegt "maakt niet uit die ene" maar doe het gelukkig niet want ik weet dat ik niet 1 sigaret kan roken, want dan paf ik gewoon weer binnen de kortste keren een pakje weg. Maar lastig blijft het zelfs na deze lange tijd. Ja hoor merk best dat ik niet meer rook en dat bevalt me wel. Goed ben sneller geïrriteerd en heb een korter lontje maar dat trekt allemaal wel weer bij hoop ik .

wat een klaagzang he waarom ben ik eigelijk gestopt hahaha

Nou dan weten jullie hoe het er bij staat.

groet stoppers

Het is bijna niet te geloven maar ik keek vandaag weer eens op de site en dan zie je de oude vertrouwde teller en dan wordt je blij hoor.

Het gaat eigelijk steeds beter en het is dus gewoon te doen . Dus iedereen die bezig is met stoppen zet hem op . Het is soms knap lastig maar uiteindelijk lukt het je.

Terwijl ik het zit te schrijven geloof ik het zelf nog steeds niet. Vol ongeloof zoals je over een 100 jarige praat. Een beetje met ontzag en respect. Zo iets van, wat toch wel heel mooi is maar ook heel kwetsbaar en breekbaar. Wat goed dat hij nog zo vitaal is, en hij is nog helemaal bij. Ik hoor het bijna zeggen, tenminste zo stel ik het me voor als 100 jarige.

Voor mij is het slechts 100 dagen maar het voelt wel als 100 jaar, respect voor mezelf, zelfs ontzag maar ook kwetsbaar , ja soms zelfs beetje angstig van wat er allemaal nog moet gaan komen. Ik bekijk het gewoon van dag tot dag en merk dat ik de juiste beslissing heb genomen om te stoppen. Had het nooit echt gedacht dat het zou lukken. Gisteren merkte ik tijden het sporten, ja want dat ben ik dan ook maar weer gaan doen, dat ik meer lucht had en veel sneller weer bij adem was dat mijn nog immer rokende sport collega.  Maar ook dat ik er nog lang niet ben , want zo later op de avond na een biertje en de deur op slot werden de asbakken op de bar gezet en werd er als vanouds gepaft. kijk dan moet ik toch wel even heel diep nadenken en mezelf streng toespreken je voelt je dan toch een beetje een verrader tussen de rokers. Een soort geheim genootschap waar jij niet meer bij hoort. 

Maar goed de eerste hindernis ligt 100 dagen achter me nu de rest van mijn leven nog.

Bedankt iedereen die op mijn blogjes heeft gereageerd en me een steuntje hebben gegeven. 100 dagen ik wil een pas!!!!!!! hahahaha 

Jaaaaaa( voorpret) bijna 100 dagen hahahahah ben nu al trots op mezelf.